Het waren relatief rustige jaren, die tussen de dood van het kleine meisje en de dood van haar toen al oude opa en oma. Ze werden nog opgeschrikt door de onverwachte dood van een ex-schoonzusje waarbij hun verdriet vooral gold de nog jongvolwassen, achtergebleven kinderen. En ook de dood van de ex-zwager op nota bene nog jongere leeftijd dan zijn vader bij zijn overlijden, deed hen opschrikken.

Het meisje had verdriet bij de dood van haar schoonouders en dat gold heel erg haar gezin en hun familie. Ze had het zo oneerlijk gevonden dat haar liefste zijn ouders al zo relatief jong moest missen. Maar hoe dat voelde, wist ze nog niet.

Natuurlijk waren ze voorbereid. Want haar moeder was 86 en dat laatste half jaar steeds weer ziek geweest. Toch kwam de dood als een dief in de nacht. Ze moet zachtjes zijn weggegleden want haar ‘Hart’, die altijd zo dicht mogelijk bij haar was, had niets gemerkt. Allemaal waren ze intens verdrietig en diep dankbaar voor wie zij was geweest. De onvoorwaardelijk liefhebbende moeder van dat heel grote gezin. De vrouw die wist te boeien met steeds dezelfde verhalen met op het eind steevast die uitbundige lach.

Haar bijzondere vader hield stand en begon zelfs zijn kinderen weer te bezoeken. Een jaar na zijn vrouw, op de dag die hij er zelf voor had uitgekozen stierf hij een natuurlijke dood. Het oude meisje, met al haar broers en zussen had daar vrede mee.

Waar ze geen vrede mee had was de ziekte die haar zusje overkwam direct na het overlijden van haar vader. De ziekte die zo agressief was dat ze al na zeven maanden aan haar graf stonden. Het was als een storm die over raasde want ook één van de broers bleek ziek te zijn voordat het zusje was overleden.

Het meisje had moeite overeind te blijven. Met de steun van haar gezin en de zorg voor haar broer kwam ze hortend en stotend de jaren door. Haar baan sneuvelde, en dat was niet erg. Het was ook in die jaren een behoorlijk storende factor geworden. Het was tijd voor iets nieuws, wat ze vond in NLP. En alsof het haar zo gegund was deed de NLP haar ook uit de omgevallen wereld krabbelen.

Haar houvast was haar gezin die haar onvoorwaardelijk steunde en begeleidde. Haar zo gunde weer echt op te krabbelen. Haar stimuleerde en motiveerde een leven op te pakken dat nu bij haar past.

Met verbazing denkt het meisje soms: ‘Het is nu twee jaar geleden dat onze lieve broer is overleden. En wij zijn er nog. We zijn er nog en we zijn samen. Er is ondertussen niemand van ons dood gegaan. Misschien mogen we nu weer verder.’ En voorzichtig, heel voorzichtig, laat het meisje de dood achter zich.