Zes weken nadat ik onze tweede dochter had gekregen kreeg zij hun eerste kind, een zoon. We woonden zo’n vijf jaar samen op het pleintje en hadden toen regelmatig contact. Ik kwam wel eens bij haar en zij bij mij. Op dat veilige pleintje speelden onze kinderen nog buiten. We waren er voor elkaar, net als onze andere buren met wie we woonden in wat je nu een ‘bloemkoolwijk’ zou noemen.

We verhuisden met onze gezinnen allebei binnen de wijk en ook in die 13 jaar daarna zochten we elkaar op en kwamen elkaar in de wijk tegen. Al deden we dat niet samen, we deelden wel wat hobby’s. We houden allebei van schrijven en van zingen en dat doen we meer dan 20 jaar later nog…allebei.

Nadat wij de wijk verlieten en in het centrum gingen wonen had ik haar een keer, spontaan, op de koffie. Daarna spraken we elkaar nog een keer in een winkelcentrum. Maar we hebben altijd contact gehouden door het sturen van kaartjes en brieven.

Via mijn site www.liefdevolcommuniceren.com kreeg ik onlangs haar berichtje. Ik mailde direct terug, want ik vond het heel leuk weer van haar te horen. Een dag later had ik in mijn mail een link waarmee ik haar ‘met trots door boek.scout gepresenteerde’ boek kon bestellen. En dat deed ik direct.

Ik was blij verrast. Het boekje had er op beeld al mooi uitgezien en is dat ‘in het echt’ ook. Het zijn negen leuke, inspirerende verhaaltjes voor kinderen tussen de 4 en 8 jaar met mooie illustraties. De letter waarin het boek gedrukt is vind ik heel positief bijdragen aan het geheel. Ik las het in één ruk uit en vind het zo mooi dat ik de schrijfster direct vroeg of ik er een blog aan mocht wijden.

Het is het eerste boekje over Mientje en Nelletje en ik kan me echt voorstellen dat er meer zullen volgen. Misschien lees je je jonge kind al elke avond voor, maar doe je dat nog niet dan is dit zeker een boekje om mee te beginnen. Je kleuter zal er enorm van genieten. Ik heb ze niet meer, kinderen tussen de 4 en 8 jaar en zelfs mijn jongste kleinkind is die leeftijd voorbij. Maar ik had ze zeker dit mooie boekje gegund en wie weet hoeveel kinderen ik het nog eens cadeau zal doen.

Chapeau voor deze schrijfster.