Ik koos ‘Jolene’ van Dolly Parton als eerste nummer dat ik mocht solo zingen in de band. Ik wist wie Dolly Parton was, hoewel, ik wist hoe ze eruitzag. Iedereen wist hoe ze eruitzag. Verder wist ik heel lang niets van haar.

Ze kwam uit een grote familie. Ze had zes broers en vijf zussen, net als ik. Heel lang dacht ik dat ze niet getrouwd was, maar ze was juist 59 jaar met dezelfde man getrouwd en dat ze de 60 jaar huwelijk niet haalden was omdat hij vorig jaar overleed, na een zwaar ziekbed. Haar zorg om hem, die ze zo liefhad, was mede de reden voor haar eigen ziekte waar zij onlangs aan overleed. 

We kenden haar als zangeres en actrice en het liefst wordt zij herinnerd als de uitstekende songwriter en storyteller die ze was. Ik heb daar, de afgelopen 50 jaar, mondjesmaat wat van meegekregen en het spijt mij (en dat is altijd achteraf) dat we nooit naar een van haar concerten zijn geweest. Gelukkig heb ik er wat van gezien in de documentaires die de afgelopen twee dagen werden vertoond.

Ik had al lang geleden gehoord van het pretpark dat haar naam draagt ‘Dollywood’ in Tennessee, het gebied waar zij is geboren en grootgebracht. Het pretpark dat zowel toeristen naar het gebied trok als werk verschafte aan een deel van de populatie. Er werkt(e)) een groot aantal van haar familieleden.

Omdat haar vader analfabeet was (wel een van de slimste mannen die ze kende) begon ze de kinderen die in Tennessee werden geboren elke maand een leesboekje te sturen, tot de tijd dat ze naar school gingen. Dolly Parton’s Imagination Library begon als een klein project maar groeide uit tot een programma dat door heel Amerika en andere landen werd overgenomen. Ik hoorde haar vertellen hoe belangrijk ze het vond dat kinderen werden voorgelezen en dat het ook goed was voor de binding tussen ouders en kind. Je neemt een kind dat je voorleest op schoot, of dicht tegen je aan.

Ze steunde goede doelen en streed, met de mooie verhalen in haar prachtige liedjes, voor gelijke rechten voor iedereen. Privé was voor haar en haar man echt privé. Geen foto’s en verhalen in de tabloids. Naar hem gevraagd zou ze kort iets over haar man zeggen, maar daar bleef het bij. Zij was beroemd, hij had daar niet voor gekozen en ze respecteerden elkaar daarin.

Ze was een grootheid en dat heb ik me, gek genoeg, nooit zo gerealiseerd, terwijl ik wel van al haar liedjes heb genoten. Elke karaoke sessie zal ik voortaan een liedje van haar zingen, uit respect voor haar die ons allen is ontvallen.

Dolly, we will always love you.