De blik in je ogen

Op LinkedIn zie ik een ontroerende foto van twee mensen op leeftijd. Door wat ik zie op de foto, maar ook door het verhaal, begrijp ik dat de oude dame aan het einde van haar leven is. Zij ligt op de gebloemde bank met naast de bank, schrijlings gezeten, de man van haar hart. De man tegen wie ze zegt: ‘Bel de dokter niet, ik wil vredig in slaap vallen, met jouw hand in de mijne,’ de man ook, tegen wie ze zegt: ‘Ik hou voor altijd van je!’

De blik in hun ogen kan ik niet zien. Daarvoor is de foto niet duidelijk genoeg, maar ik kan me die blik wel voorstellen. Het is een liefdevolle blik. Een begrijpen dat zij, tot het einde van haar leven, bij elkaar horen en oneindig veel van elkaar houden. Door die blik in haar ogen zal hij ook, de rest van zijn leven, altijd weten van haar liefde, van hun liefde.

Een groot deel van ons leven samen hebben wij die liefdevolle blik voor elkaar, omdat we van elkaar houden. Nooit is daar minachting geweest, wel eens onverschilligheid omdat daar ware gevoelens achter werden verscholen waar nog niet over gesproken kon worden. Echt op mijn hoede was ik, wanneer mijn blik werd ontweken. Want dan was er een kwestie waarover gesproken moest worden.

De blik die je in elkaars ogen ziet, weerspiegelt de relatie die je met elkaar hebt. Ik hoop voor ons dat die liefdevolle blik steeds weer mag terugkomen. Tot het einde van ons leven.

Advertentie