Toen ik in 1999 mijn eerste grote baan als docent Engels, en later ook leerlingbegeleider, begon was mijn collega Bertus opleidingscoördinator en praktijkdocent. Hij was in mijn Noorderpoort jaren mijn steun en toeverlaat.
Werken, of het nu in mijn administratieve baan bij Albert Heijn was of als docent op school, was voor mij nooit gemakkelijk. Alles wat ik nieuw moet leren geeft mij wat stress en vind ik moeilijk…maar ik ga het niet uit de weg.
Decennia later, nadat ik al vijf jaar niet meer op school werkte, kreeg ik een baan bij een instituut waarvoor ik examens Engels ging afnemen en beoordelen. En daar was mijn collega Jan Bert. Met hem werkte ik de eerste twee jaar intensief op een school en ook hij was, in dat werk, mijn steun en toeverlaat.
Ik heb in mijn leven vaak ervaren dat er hulp voor mij was wanneer ik die nodig had. Ik sta daar open voor want, net als iedereen, kan ik niet alles alleen. In het boek van dr. Wayne W. Dyer ‘STOP! Geen excuses meer’ lees ik: Een van de belangrijkste beslissingen die je ooit kunt nemen is kiezen voor het universum waarin jij wilt leven. Is het behulpzaam en ondersteunend of vijandig en afwijzend?
Voor mij is het dus dat eerste. Wat het tweede betreft weet ik ook hoe dat voelt. Ik heb me vaak afgewezen gevoeld of misschien was het meer ‘niet gezien’. Tot ik de boeken begon te lezen die gaan over de wereld en ‘hoe je ertegenaan kunt kijken’. Ik begon naar de wereld te kijken met een opener blik en vroeg mij af: wat maakt dat ik mij zo voel en kan ik daar anders mee omgaan? Als iemand niet naar mij toekomt kan ik ervoor kiezen naar hem toe te gaan. En als ik me verwonder over iemands gedrag of me eraan stoor kan ik ervoor kiezen er met diegene over in gesprek te gaan en dan ook open te staan voor zijn of haar standpunt.
Ik heb ervaren dat hoe ik naar de wereld kijk rechtstreeks invloed heeft op mijn gevoel en dat het leven daarmee lichter en prettiger is geworden. Voor mij heeft het een groot verschil gemaakt.
Nu ik weer iets nieuws begin is er de spanning van ‘hoe zal het zijn’ en blijkt bij de eerste kennismaking er weer een aardig persoon te zijn waar ik me direct goed bij voel. Toevalligerwijs (of het viel mij gewoon toe) hebben wij elkaar jaren geleden een keer ontmoet en maakt zij voor mij dit nieuwe begin overzichtelijk en gemakkelijk. Een prettig leven begint bij jezelf. Ik ga ervan uit dat niemand mij opzettelijk wil kwetsen en ga het gesprek aan wanneer het voor mij ‘daarop lijkt’. Weerstand en nare gevoelens kosten veel energie en kunnen een prettig leven enorm in de weg staan.
