In Volkskrant Magazine van 16 mei 2026 lees ik op de cover over een wonderpil. In het lange artikel blijkt het te gaan om Ritalin en andere pillen, samengesteld uit soortgelijke stoffen. Voor dit artikel is Jeroen Pen geïnterviewd. Hij kreeg als kind dit middel voorgeschreven, druk onhandelbaar kind dat hij destijds was, nadat hij na een kleine test werd gediagnosticeerd met ADHD. Zijn schoolprestaties verbeterden niet maar hij was anderen minder tot last. Gaandeweg raakte hij meer en meer verslaafd. Hij schreef er het boek ‘Speedpillen’ over dat deze maand verscheen.

Volgens de DSM-5 ‘lijd’ ik ook aan ADHD. Ik zet ‘lijd’ tussen aanhalingstekens omdat ik weet dat ik het heb. Ik wist dit al jaren voordat de psychiater die ik bezocht dit samen met mij en de DSM-5 vaststelde maar ik ‘lijd’ er niet onder. Het is heel lastig, dat is absoluut waar. Soms, of best vaak, zeggen mensen tegen mij: ‘Maar je kunt toch wel…,’ vul maar in, dat kan van alles zijn wat zij en heel veel andere mensen kunnen…maar ik niet.

Ik heb zelf op vrij late leeftijd aan de psychiater gevraagd of ik Ritalin mocht proberen. Ik werd er vooral misselijk van en ben er al snel mee gestopt. Toen ik aan hem noemde dat de psycholoog die mij naar hem doorverwees (op mijn eigen verzoek) had benoemd dat zij dacht aan hoogsensitiviteit, zei hij: ‘Er komt een tijd dat ze die twee termen op elkaar leggen. Er zijn veel overeenkomsten tussen die twee die de last, die jij onder anderen ondervindt, veroorzaken,’ en dat had ik zelf ook bedacht.

Nu ik echt ouder ben, merk ik dat veel mensen rond mijn leeftijd pillen slikken en supplementen gebruiken. Ik ben daar heel voorzichtig en terughoudend in. Een lieve vriend opperde eens dat ik mijn bloeddruk moest laten meten. Misschien was die wel te hoog en dan kon ik daar, net als hij medicijnen, pillen voor krijgen. Maar ik voel me goed en laat het daarom voor nu.

Voor medicijnen kan volgens mij nooit ‘one size fits all’ gelden en ik denk ook niet voor voedingssupplementen. We steken allemaal verschillend in elkaar en daarom is het maar goed dat we ons eigen gezonde verstand hebben, om bij zulke belangrijke beslissingen te gebruiken.